Preek 5e zondag van Pasen, jaar B, 20/21 mei 2000
Wat Jezus voor ogen staat is vriendschap en liefde in zijn puurste vorm, helemaal echt, zonder spoor van eigenbelang. De vriendschap met Christus overtreft alles.
Preek 3e zondag van Pasen, jaar B, 6/7 mei 2000
Het komt hierop neer: Wie niet in de verrijzenis van Jezus gelooft, zal de Schrift niet kunnen begrijpen. Wie in de twijfel blijft hangen, zal geen antwoord vinden op vragen over lijden en sterven. Vandaag worden we opgeroepen alle twijfel te overwinnen en op onze beurt getuigen te worden. Daartoe noemt Hij ons zalig: Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.
Overweging op Dodenherdenking, 4 mei 2000
De echte vrijheid begint in onze bereidheid in alles Gods wil te zoeken.
Preek 2e zondag van Pasen, Beloken Pasen/Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid, jaar B, 29/30 april 2000
Beloken Pasen, ja, maar geen beloken mensen. Geen luiken voor hoofd en hart. Moge zijn vrede ons steeds weer openen naar God en elkaar.
Preek tijdens de Paaswake (gezinsviering), jaar B, 22 april 2000
De echte aardbeving van Maria Magdalena vindt plaats in haar geest en haar hart. Daar breekt de Boodschapper van God binnen met de Nieuwe Boodschap. Daar wordt de steen weggerold van het graf van haar hart. Daar gaat de zee open en kan zij een weg ten leven volgen.
Preek tijdens de Paaswake (jongerenviering), jaar B, 22 april 2000
Als het meest definitieve einde, Jezus’ dood en begrafenis, niet het einde was. ..... dan hoeft het einde in mijn leven ook nooit helemaal het einde te zijn. Als dat waar is…dat is het einde!
Preek Hoogfeest van Pasen, 22 april 2000
Waar de mens klein in kan zijn. De eindeloze cirkel van haat en verraad, van eerzucht en vergelding, van schijnheiligheid, jaloezie en wraak. Dit is het graf van de mensheid met een steen ervoor, een enorme steen die niet weg te wentelen is, hij is te groot voor ons. De mensheid als opgesloten in het graf, afgesloten door stenen harten, gevangen in de cirkelgang van doden of gedood worden.
Preek op Witte Donderdag, 20 april 2000
Witte Donderdag: een dag om meer dan ooit stil te staan bij dat wonder van liefde dat Hij tijdens zijn Laatste Avondmaal aan ons naliet. Een dag om stil te staan bij de priesterlijke opdracht die we allemaal hebben. De uitnodiging in het Nieuwe Verbond om weggegeven liefde te zijn.
Preek 5e zondag Veertigdagentijd, gewetensonderzoek, jaar B, 8/9 april 2000
Het kruisteken met wijwater. Wij water is doopwater. Het is symbool van onze nieuwe geboorte uit water en de heilige Geest. Als je daarmee een kruisteken maakt is het de bedoeling om even terug te denken aan dat bijzondere begin. Toen begon jouw persoonlijke verbond met God. Een Verbond dat vanaf die tijd van twee kanten is gekomen. Van God naar jou en van Jou naar God.
Preek 4e zondag Veertigdagentijd (Laetare), jaar B, 1/2 april 2000
Het kruis. Er is maar één weg, de weg van de grotere liefde, van de goddelijke liefde, dat is de weg van het kruis dragen en zo opstijgen tot de hoogte van Jezus Zelf.
Preek Hoogfeest aankondiging van de Heer, Maria Boodschap, 25 maart 2000
Waarom? Waarom is God zo mens geworden? Omdat wij dan niet kunnen zeggen: wat weet God daarvan, God heeft geen lichaam, God weet niet wat lijden is, God kan gemakkelijk praten vanuit zijn hemelhoge troon. Dat kunnen wij niet zeggen. Nee, Hij heeft zijn Zoon gezonden, die alle momenten van ons leven heeft gedeeld. Zo is Jezus voor ons echt een voorspreker, een hogepriester, die van onze moeilijkheden weet en die ons volledig kent.
Preek 2e zondag Veertigdagentijd (jongerenviering), jaar B, 18 maart 2000
Als je stil wordt, kun je beter luisteren. Maar, dan moet je ook stil worden in je gedachten. Wanneer je alsmaar doorgaat in jezelf, dan is er nog geen rust. Wat kan stil worden toch moeilijk zijn. Echt stil worden betekent tot rust komen en los van jezelf komen.